Text Size

เว็บบล็อก สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาบุรีรัมย์ เขต 1

แบ่งปันความคิด สร้างสังคมออนไลน์ด้วยงานขียนของคุณ
Category >> MyBlog

โรงเรียนบ้านม่วงหนองบอนสามัคคี

เขียนโดย: นางสาวอรดี อังคะณา ใน MyBlog

คำที่เกี่ยวข้องใน: Untagged 

นางสาวอรดี อังคะณา

เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน 2554 โรงเรียนบ้านม่วงหนองบอนสามัคคีได้จัดกิจกรรมพานักเรียนไปศึกษาแหล่งเรียนรู้ที่จังหวัดจันทบุรีโดยมีนายพนิน  ไทยยิ่งผู้อำนวยการโรงเรียนและคณะครูร่วมกิจกรรมในครั้งนี้
[]

[]
[]

[]

[]


คุณอ่านได้ไหม

เขียนโดย: Takeshi ใน MyBlog

คำที่เกี่ยวข้องใน: Untagged 

Takeshi

วันก่อนเพื่อนส่งเมล์มาให้ฉบับหนึ่ง หัวข้อก็คือ "คุณอ่านได้มั้ย"

พออ่านแล้วรู้สึกสนุกดี แต่ว่า....เอ๊ !! แปลกจังเลย นี่เราก็ยังอ่านมันได้นี่หน่า แม้เหมือนจะงง ไม่เข้าใจ

แล้วทำให้เกิดข้อคิดบางอย่างขึ้นมา ท่ามกลางการดำเนินชีวิตในสถานการณ์ที่ดูสับสนอลหม่านวุ่นวายในยุคปัจจุบันนี้

ไม่รู้ว่าคุณเคยอ่านหรือยังแต่เอาล่ะเราไปอ่านกันดู ดูสิว่าคุณอ่านมันได้มั้ย แล้วค่อยมาคุยกันต่อ







เรื่องใกล้ตัว

เขียนโดย: sakun ใน MyBlog

คำที่เกี่ยวข้องใน: Untagged 

sakun



แต่ละคนมีวิธีหาความสุขต่างๆ กันไป บางคนชอบที่จะเดินทางท่องเที่ยวไปไกลๆ หาประสบการณ์สิ่งใหม่ๆ ให้แก่ชีวิต  
แต่บางคน ที่อาจจะมีข้อจำกัดเรื่องเวลา เรื่องเงินทอง หรือ สุขภาพ ฯลฯ
ความสุขหาได้ง่ายๆ ใกล้ตัว  ถ้าเรารู้จักแสวงหา




คนชอบถ่ายภาพ ใช้เวลาว่างเล็กน้อยในวันหยุดเสาร์อาทิตย์ ชื่นชมธรรมชาติรอบๆ บ้าน
บันทึกภาพ ชัดบ้างไม่ชัดบ้างตามประสา  อาศัยเพียงใจรัก 

การได้มีโอกาสอยู่กับธรรมชาติ  แม้จะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ ก็ทำให้ใจสงบ และร่มเย็น
ได้เห็นว่าสัตว์แต่ละตัวก็หาความสุขง่ายๆ ขอเพียงมีอาหารดำรงชีวิต มีความปลอดภัย
ก็เพียงพอ  


เหนือยนักก็พัก



หิวนัก ก็หาอาหารใส่ท้อง



และก่อนลาจากโลกใบนี้ ก็ทิ้งสิ่งดีงามไว้ให้ชีวิตใหม่ที่จะเติบโตขึ้นมาทดแทน

สำหรับคนรักธรรมชาติ เชิญแวะชมความงามของสิ่งใกล้ตัวได้ที่นี่ http://greenleave.ning.com/


ขุนหาญ มุมมองนี้คุณเคยเห็นหรือยัง

เขียนโดย: sakun ใน MyBlog

คำที่เกี่ยวข้องใน: Untagged 

sakun


เรารู้จักอำเภอขุนหาญว่าเป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดศรีสะเกษ มีชายแดนติดประเทศกัมพูชา ภาพของอำเภอขุนหาญในความรู้สึก เป็นพื้นที่กันดาร มีปัญหาความไม่สงบพื้นที่ชายแดนอยู่เนืองๆ
ทำให้ขุนหาญ ไม่อยู่ในความคิดที่จะไปท่องเที่ยวเลยสักครั้ง



ทุ่งดอกไม้บนเขาพนมดงรัก สีม่วงเข้มชื่อ"ดุสิตา"

แต่เมื่อมีโอกาสได้ไปทำงานชิ้นหนึ่งที่จังหวัดศรีสะเกษในเดือนเมษายน ที่ผ่านมา จึงมีโอกาสเดินทางไปเยี่ยมเยียนอำเภอขุนหาญ  ถึงได้พบว่า นี่คืออีกมุมหนึ่งของขุนหาญที่รอให้คุณไปเยือนจริงๆ

เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าพนมดงรัก เป็นพื้นที่อนุรักษ์ที่ครอบคลุมพื้นที่อำเภอขุนหาญ และกัทรลักษณ์ แต่ที่ตั้งสำนักงานเขตฯ อยู่ที่ขุนหาญ  ส่วนใหญ่เป็นแนวป่าบนเทือกเขาพนมดงรักที่กั้นชายแดนไทย-กัมพูชา ป่าที่อุดมสมบูรณ์ เป็นต้นกำเนิดสายน้ำหลายสาย ไหลรวมลงเป็นน้ำตกสวยงาม เช่น น้ำตกวังใหญ่ และน้ำตกภูละออ แต่ที่น่าทึ่งที่สุดคือน้ำตกสำโรงเกียรติ ที่บ้านสำโรงเกียรติ (ชื่อเดินชื่อน้ำตกปีศาจ น่ากลัวไปมั๊งเลยเปลี่ยนเป็นชื่อหมู่บ้านซะเลย) รูปที่ถ่ายมาเป็นช่วงเดือนเมษายน ยังมีน้ำไหลกระเซ้นซ่าให้ชื่นใจ มีลานให้ลงเล่นน้ำได้ตลอดปี การเดินทางก็สะดวก แถบบริเวณที่ตั้งน้ำตกยังเป็นสวนรุกขชาติ 100 ปี กรมป่าไม้ ให้คนชอบพรรณไม้ได้ชม



น้ำตกสำโรงเกียรติ


บนเทือกเขาพนมดงรัก  ตรงนี้ลำบากหน่อยต้องมีเจ้าหน้าที่นำทาง เพราะยังมี "กับ" (ระเบิด) อยู่มาก พูดกันเล่นๆ ว่า เดินป่าที่นี่ห่อไปแต่ข้าว ส่วนกับนั้นไปหาเอาข้างหน้า  แต่ก็คุ้มค่ากับการเดินทาง เพราะความงามของธรรมชาติ ทิศทัศน์ที่เป็นป่าผืนใหญ่สุดลูกหูลูกตา ทุ่งดอกไม้หลากสีบนผลานหิน เหมือนของขวัญให้คนเดินทางหายเหนื่อย ที่สำคัญได้เห็นทหารหาญ ที่ขึ้นไปตั้งฐานกรำแดดฝน เพื่อดูแลแผ่นดินไทยไม่ให้ใครมารุกรานได้ ทำให้ชื่นใจ และคิดว่าถ้าทุกคนรู้จักหน้าที่ และทำหน้าที่ของตนเองให้ดีแล้ว บ้านเมืองเราคงไม่วุ่นวายอย่างนี้     ดูรูปดอกไม้กันดีกว่า





ดอกไม้กลุ่มพืชกินแมลง "สร้อยสุวรรณา"





เราตั้งชื่อกันเองว่า "พุดทุ่ง" เหมือนดอกพุด แต่ขึ้นตามท้องทุ่งทั่วไป ทนแล้งได้ดีมากๆ


กล้วยไม้ป่าเหลืองพิศมร คนศรีสะเกษเรียกว่า "เหลืองศรีสะเกษ"


อันนี้เหมือนกระบองเพรช แต่ยอดสีแดงสวยดี ขึ้นเป็นกอๆ เต็มไปหมด

จากเทือกเขา ลงไปในหมู่บ้าน ที่อำเภอขุนหาญนอกจากสวนยางพาราแล้ว ที่เชิดหน้าชูตาคือ สวนผลไม้ ยอมรับว่าหลากหลายจริงๆ ทั้งเงาะ ทุเรียน ส้มโอ ชมพู่ ฝรั่ง มะไฟ ลองกอง ฯลฯ  แต่ตอนที่ไป ทุเรียนยังลูกเล็กๆ ส่วนเงาะยังเขียวอื๋ออยู่เลย เงาะทุเรียนที่นี่จะออกช้ากว่าภาคตะวันออก กว่าจะเก็บได้ก็ประมาณเดือนกรกฎาคม ซึ่งเป็นเทศกาลผลไม้ของศรีสะเกษ  แต่ตอนที่ไปนี่ มะไฟกำลังเต็มต้น ไม่เชื่อก็ดูได้เลย






สรุปว่า "เที่ยวเมืองไทย : ไม่ไปไม่รู้"....


ให้รางวัลที่ยิ่งใหญ่ แก่ผู้ชายคนนี้

เขียนโดย: sakun ใน MyBlog

คำที่เกี่ยวข้องใน: Untagged 

sakun




งานมอบรางวัล นาฏราช ทางทีวีช่อง 3 เมื่อคืนนี้
กลายเป็นที่กล่าวขานกันทั้งเมือง เมื่อคุณพงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง ขึ้นรับรางวัลนักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม

คำพูดของคุณพงษ์พัฒน์ เรียกเสียงตบมือจากผู้ร่วมงานกึกก้อง






ความสุขของคนไทยใต้ร่มพระบารมี (2)

เขียนโดย: sakun ใน MyBlog

คำที่เกี่ยวข้องใน: Untagged 

sakun


ดูภาพ การแสดงบนเวทีในวันแรก คืนวันที่ 5 พ.ค. 2553 ซึ่งเป็นวันเปิดงาน

พระราม การแสดงโขนเฉลิมพระเกียรติ 

คนนี้ พระลักษณ์  

กองทัพยักษ์

กองทัพลิง

นันทิดา  แก้วบัวสาย โชว์พลังเสียงขับกล่อม

เพลงของขวัญจากก้อนดิน ที่ผู้ชมงานลุกขึ้นร่วมร้องเพลงและโบกธงพลิ้วไสวทั่วงาน

ส่วนหนึ่งของผู้ชมงานช่วงหัวค่ำ (ยิ่งดึกยิ่งมาก)
    
ขบวนช้างเฉลิมพระเกียรติ



ขบวนสาวงามบนรถบุบผาชาติ

 
สิงโตที่ยาวที่สุด จากนครสวรรค์

ขบวนรถของภาคตะวันออก


มีคำบรรยายว่า ราชสีห์ผู้ปกป้องแผ่นดิน บนรถประดับประดาด้วยผลไม้สารพัดชนิด

 

ผู้ร่วมขบวนแห่จากจังหวัดราชบุรี หลากหลายชนเผ่า


ภาคใต้
 
ภาคใต้ (ปัตตานี)

ขบวนรถชักพระจากตรัง

โนราห์หน้าแฉล้ม จากตรัง

ขบวเครื่องสูงจากเจ้านายฝ่ายเหนือ

ความงามของสาวเหนือ

คนนี้ทั้งสวยทั้งเก่ง สามารถยืนรำอย่างอ่อนช้อน บนรถที่เคลื่อนที่ไปตลอดทาง

ขบวนพานบายศรีเฉลิมพระเกียรติ
และตุง 12 ราศรี ที่เปรียบเสมือนชาวเหนือทุกคนร่วมแสดงความจงรักภักดี
(ตามที่ผู้บรรยายบอก)

แล้วก็มาถึงอีสาน เป็นรถเทียนพรรษาจากอุบลราชธานี

ปิดท้ายด้วยรถแห่งความสุข จากการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย

พลุประกอบการแสดงเฉลิมพระเกียรติ

บริเวณเวทีการแสดง

มุมมองจากถนนราชดำเนินนอก

5-9 พฤษภาคม 2553
เวลาแห่งความสุขของคนไทย  เพราะทุกคนในงานล้วนยิ้มแย้มแจ่มใส
พูดจากันด้วยไมตรีแม้ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน
เพราะทุกคนมาด้วยใจ "รักในหลวง" 



ความสุขของคนไทยใต้ร่มพระบารมี..(1)

เขียนโดย: sakun ใน MyBlog

คำที่เกี่ยวข้องใน: Untagged 

sakun

บุรีรัมย์ฟีเวอร์

เขียนโดย: Krai Prinram ใน MyBlog

คำที่เกี่ยวข้องใน: Untagged 

Krai Prinram

เมื่อเดือนมีนาคม 2553 ที่ผ่านมา บ้านของเรามีอะไรที่ปลี่ยนแปลงไปมาก  ตั้งแต่เริ่มมีทีมฟุตบอลอาชีพเกิดขึ้นในจังหวัดบุรีรัมย์ ที่มาที่ไปอย่าไปพูดถึงดีกว่า ที่จริงมันเริ่มมีมาแต่ก่อนหน้านี้แล้ว แต่ดำเนินการโดยจังหวัด และทีมบุรีรัมย์ก็เกือบจะได้เลื่อนชั้นไปเล่นในระดับ ดีวิชั่น 1 แล้ว ที่มาดังเปรี้ยงปร้างก็ตอนที่อดีตท่านรัฐมนตรีเนวิน  ชิดชอบ เข้าไปเทคโอเวอร์ทีมการไฟฟ้าส่วนภูมิภาคแล้วเปลี่ยนชื่อเป็น Buriram Pea. พร้อมกับซื้อตัวนักเตะระดับทีมชาติมาอยู่ในทีมด้วย  ตอนนี้เลยระเบิดเถิดเถิงใหญ่เลย โดยอดีตท่านรัฐมนตรีเนวินนั่งเป็นประธานสโมสร  ในขณะที่ทีมดีวิชั่น 2 Buriram FC.ก็มีท่านนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดบุรีรัมย์นั่งเป็นโต้โผใหญ่  มันก็เลยเป็นกระแสที่ติดอย่างรวดเร็ว  การแข่งขันทุกนัดแออัดไปด้วยแฟนคลับและท่านที่ชื่นชอบกีฬาฟุตบอลเป็นชีวิตจิตใจ (อย่างผมเป็นต้น ไปชมทุกนัดไม่เคยขาด) เก็บเงินค่าเข้าชมได้เป็นแสน  ซึ่งถือว่าประสบความสำเร็จอย่างมาก ถึงแม้ว่าจะมีกระแสว่าเป็นกลุ่มกองเชียร์ที่จัดตั้งมา  แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น อาจจะมีส่วนจริงอยู่บ้างในช่วงแรกซึ่งเป็นช่วงโปรโมต แต่ว่าตอนนี้คงไม่ใช่แล้ว คนที่ไปดูไปชมเกมการแข่งขันเขาไปด้วยใจที่ชอบฟุตบอลเป็นทุนอยู่แล้ว  ยิ่งตอนนี้ทีม Buriram FC. ของท่านนายกกรุณา  ชิดชอบ กู่ไม่หยุด ฉุดไม่อยู่แล้ว  แข่ง 11 นัดยังไม่เคยเสมอและแพ้เลย  อยู่อันดับ 1บนหัวตาราง มี 33 แต้ม (นัดหน้า 8 พฤษภาคม 2533 ไปเป็นทีมเยือนที่จังหวัดอุดรธานี ถิ่นของคนเสื้อแดง ไม่รู้ว่าจะเหมือนที่ชัยภูมิหรือเปล่า ประชาสัมพันธ์ให้หน่อยแล้วกัน ท่านใดสนใจติดต่อที่ ผอ.สมศักดิ์  แต้มโคกสูง แห่งภัทรบพิตร  ช้าที่นั่งอาจจะเต็ม เดินทาง 8 พ.ค.2553 เวลา 08.00 น.  ส่วนทีม Buriram Pea. ซึ่งเล่นในระดับไทยแลนด์พรีเมียร์ลีก  ก็ยังถือว่าใช้ได้อยู่ในอันดับที่ 9 ของตาราง ไม่เคยแพ้เหมือนกัน แข่งขันน้อยกว่าทีมอื่น เพราะเจอปัญหาม็อบ นปช. นัดหน้า 5 พ.ค.เจอของแข็งทีมเมืองทองยูไนเต็ด ที่สนามยามาฮ่า เมืองทองธานี  แฟนคลับบุรีรัมย์ไปรถบัสไม่ต่ำกว่า 30  คัน  ที่จริงก็อยากไปเหมือนกันแต่ติดภาระกิจ เอาใจช่วยเชียร์หน้าจอทีวีก็แล้วกัน สนใจก็ติดตามเอาครับตามตารางนี้ตารางการแข่งขัน


สิ่งดีๆ ที่บางทีเราก็ลืมไป

เขียนโดย: sakun ใน MyBlog

คำที่เกี่ยวข้องใน: Untagged 

sakun



เมื่อวันที่ 18 เมษายน ที่ผ่านมา พวกเรารวมเพื่อน ม.ศ.1 บุรีรัมย์พิทยาคม (รุ่นเมื่อเวลาผ่านมาประมาณ 30 ปีเศษ ดูตัวเลขแล้วน่ากลัวมากๆ) เกือบ 20 คน ไม่ได้ไประท้วงอะไรกับใคร  แต่ไปทำสิ่งดีๆ ที่เราหลงลืมไปนาน

 




เราพากันไปที่บ้านคุณครูสำเภา เสน่หา คุณครูประจำชั้นในสมัยนั้น  เพื่อกราบรดน้ำขอพรครูในโอกาสวันปีใหม่ไทย  คุณครูอายุกว่า 80 ปีแล้ว แม้จะจำชื่อลูกศิษย์ได้บ้าง ไม่ได้บ้าง แต่คุณครูก็ดูสดชื่น และดีใจที่ลูกศิษย์ ้าน เพื่อนคนหนึ่งลงทุนแบกจะเข้ ไปบรรเลงให้เพื่อนๆ ช่วยกันขับร้องเพลงไทยเดิม แม้เสียงไม่เอาไหน แต่คุณครูก็ยังให้กำลังใจ

                                     

เพื่อนในรุ่นคนหนึ่ง ได้ดิบได้ดี เจริญก้าวหน้าเป็นถึงผู้ว่าราชการจังหวัดศรีสะเกษ และกำลังจะเดินทางไปรับตำแหน่ง ผู้ว่าราชการจังหวัดสุรินทร์ในอีกไปกี่วันนี้ ผู้ว่าฯ ระพี ผ่องบุพกิจ เราจึงมอบให้เป็นผู้นำรุ่นโดยปริยาย
  รายละเอียด...


[video:http://www.youtube.com/watch?v=3AAEPnJUp3I 640x480]

เพลงจะได้ไม่ลืมกัน

ไกลสุดฟ้า ก็ไม่สามารถกั้นเรา แค่ห่าง แค่เพียงเอื้อมมือ แต่การได้รักเธอ นั่นคือของสำคัญกว่า


Site Login